Koop dit boek op Bol.com

Paula Spencer
1 stemmen
Niveau:
GENRE: relations THEMA: addiction
Tagged on:             



Boekbeschrijving

Paula Spencer

Het begin

She copes. A lot of the time. Most of the time. She copes. And sometimes she doesn’t. Cope. At all.
This is one of the bad days.
She could feel it coming. From the minute she woke up. One of those days. It hasn’t let her down.
She’ll be forty-eight in a few weeks. She doesn’t care about that. Not really.
It’s more than four months since she had a drink. Four months and five days. One of those months was February. That’s why she started measuring the time in months. She could jump three days. But it’s a leap year; she had to give one back. Four months, five days. A third of a year. Half a pregnancy, nearly.
A long time.
The drink is only one thing.
She’s on her way home from work. She’s walking from the station. There’s no energy in her. Nothing in her legs. Just pain. Ache. The thing the drink gets down to.
But the drink is only part of it. She’s coped well with the drink. She wants a drink. She doesn’t want a drink. She doesn’t want a drink. She fights it. She wins. She’s proud of that. She’s pleased. She’ll keep going. She knows she will.
But sometimes she wakes up, knowing the one thing. She’s alone.

^ Terug naar boven



Algemeen

Paula Spencer heeft het niet gemakkelijk in het leven. Haar man is al meer dan zes jaar dood, maar dat maakt Paula niet zo veel uit: hij was een zeer gewelddadige bruut. Paula is zwaar aan de drank geraakt. Haar oudste zoon was (is?) heroïneverslaafd, haar jongste dochter is (misschien) drankverslaafd. Haar oudste dochter heeft altijd voor Paula en voor de kinderen gezorgd, maar een goede band heeft Paula niet met haar. En ook met haar jongste zoon kan ze slecht contact krijgen.
Langzamerhand krijgt Paula gelukkig haar leven iets beter op de rails. Van de ene dag op de andere heeft ze de drank laten staan en nu is ze al maanden nuchter. Ze heeft een baan als schoonmaakster (zwart werken is haar enige mogelijkheid om zonder diploma’s aan werk te komen), ze heeft een aardige woning en haar twee jongste kinderen wonen nog thuis. Zo nu en dan krijgt ze wat spulletjes van haar oudste dochter of van haar zuster.
Maar het blijft sappelen. Paula moet hard blijven werken om voldoende te verdienen en veel tijd en geld is er niet om eens iets leuks te doen. En altijd en overal zijn er de flessen drank die haar aan vroeger (aan vier maanden geleden …) doen denken.

^ Terug naar boven

Boekinformatie

ERK Niveau:
A2

Schrijver:
Roddy Doyle

Jaar van uitgave:
2006

Aantal pagina's:
277

Tijd waarin het verhaal zich afspeelt:
2000-2010

Plaats van handeling:
Ierland, met name de Ierse hoofdstad Dublin

Bijzonderheden:
Een roman zonder hoofdstukken; wel zijn er heel veel dialogen en regelmatig witregels

^ Terug naar boven


Het boek - onderwerp

IS HET BOEK VOOR JOU INTERESSANT?

‘Paula Spencer’ is een verhaal over een alleenstaande vrouw en haar – al wat oudere – kinderen in een eenvoudige wijk in de Ierse hoofdstad Dublin. Die vrouw heeft het moeilijk: ze verdient weinig met haar schoonmaakwerk, met haar vier kinderen heeft ze weinig (en soms vrijwel geen) contact, vrienden en vriendinnen heeft ze niet. Ze heeft een zwaar leven; toch blijft ze hoopvol.

WAT MOET JE WETEN?

De roman ‘Paula Spencer’ is het tweede verhaal over deze volwassen vrouw. Het eerste deel, The Woman Who Walked into Doors, speelt dertien jaar eerder. De romans zijn los van elkaar te lezen (maar het is wel logisch om eerst het vorige verhaal te lezen).


Het boek - Moeilijkheid

DE TAAL

De woorden en de zinnen in ‘Paula Spencer’ zijn zeer kort. Er zijn heel veel herhalingen. Het hele verhaal wordt in de tegenwoordige tijd verteld wat het lezen nog gemakkelijker maakt. De alinea’s zijn ook erg kort en er zijn heel veel dialogen (het lijkt wel alsof het boek vrijwel uitsluitend uit dialogen bestaat).
Er zijn geen hoofdstukken  in de roman. Soms zijn er witregels. Vaak verspringt een scene ongemerkt naar een volgende, wat het lezen iets lastiger kan maken.

DE TAAL EN HET VERHAAL

De taal van ‘Paula Spencer’ is heel gemakkelijk: er zijn veel dialogen en veel korte zinnen. De tijdssprongen maken het verhaal soms lastig te volgen: wie spreekt waar nu weer tegen wie?
Het verhaal is goed te begrijpen, maar soms weet je als lezer even niet waar Paula nu is en met wie ze spreekt. De roman is het tweede verhaal over Paula. Het is niet zo dat het een direct vervolg is, maar het is wel nuttig om te weten wat er dertien jaar geleden met Paula en haar gezin gebeurde. Soms zijn er flashbacks naar die tijd.
Op basis van deze eigenschappen is ‘Paula Spencer’ en boek met een literair niveau C 4a en een taal-(ERK-)niveau A2.


Schrijfstijl:

‘Paula Spencer’ is heel eenvoudig geschreven. Het lijkt zo nu en dan een kinderverhaal qua taal. Maar niets is minder waar; dit is het verhaal over een vrouw die een heel moeilijk en triest leven heeft (gehad). Roddy Doyle weet met weinig woorden een dramatisch verhaal te vertellen dat stemt tot nadenken, maar dat tegelijkertijd ook troost biedt. Omdat het verhaal uitsluitend verteld wordt uit het perspectief van de (in beide betekenissen van het woord) nuchtere vrouw, wordt het nergens sentimenteel of ongeloofwaardig.


Het boek - het verhaal

Actie:

‘Paula Spencer’ is een verhaal met de nodige actie. Die actie vindt vaak off-stage plaats: er is iets dramatisch gebeurd of er staat iets ernstigs te gebeuren. Heel vaak vertelt Paula achteraf wat er met haar of met één van haar kinderen of zusters is gebeurd. Dit maakt het verhaal niet saai; als lezer word je juist wakker geschud op een moment dat je tijdens het verhaal lijkt in te dutten.

Tijd:

De roman ‘Paula Spencer’ speelt zich af ergens in de periode 2000-2010. Het jaar wordt gegeven als 2005: er is een allesverwoestende tsunami in Zuidoost-Azië geweest, de paus (Johannes Paul) is zojuist overleden. Soms vermeldt Paula iets van het wereldnieuws, maar veel aandacht besteedt ze er niet aan (heel vaak begrijpt ze – vooral economisch of politiek – nieuws niet zo goed).
Paula houdt van popmuziek: ze was vroeger een fan van de Ierse rock band Thin Lizzy (met Phil Lynott als belangrijkste man), maar tegenwoordig luistert ze naar U2 (het album ‘How to Dismantle an Atomic Bomb’) en naar The White Stripes (het album ‘Elephant’). Ze  gaat naar concerten van Radiohead en Coldplay (ten minste, bij die openluchtconcerten is ze één van de vele schoonmakers).
Het verhaal speelt zich af over een periode van ongeveer een jaar en het wordt chronologisch verteld.

Plaats:

De plaats die in ‘Paula Spencer’ vooral wordt beschreven, is een eenvoudige wijk in de Ierse hoofdstad Dublin. Paula reist met de bus en de trein (de metro, de ‘Dart’) naar de huizen die ze schoonmaakt. Een paar dagen logeert ze in haar eentje in een stacaravan van haar zuster in het badplaatsje Courtown ten zuiden van Dublin, maar dat is niet zo’n succes en het duurt daarom niet zo lang. Eigenlijk wil Paula alleen maar in Dublin zijn.

Verhaallijn:

Er is één belangrijke verhaallijn in ‘Paula Spencer’: zal het Paula (en haar zoon en dochter) lukken om de verslaving de baas te worden?

Verteller:

De roman ‘Paula Spencer’ heeft een auctoriale verteller. Deze vertelt het verhaal droog en zonder enige opsmuk. Wel wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Paula. Hoewel ze een nuchtere vrouw is, maken de gebeurtenissen en de karakters om haar heen heel duidelijk hoe zwaar haar leven is.


Het boek - de karakters

Hoofdkarakters:

De hoofdkarakters in ‘Paula Spencer’ zijn:
• Paula Spencer: de 48-jarige hoofdpersoon van de roman. Ze is vroeger zwaar mishandeld door haar man en ze is jarenlang verslaafd geweest aan de alcohol. Nu probeert ze alsnog iets van haar leven te maken, samen met haar twee jongste, nog thuis wonende kinderen;
• Nicola: de oudste dochter van Paula. Zij is al jaren de ‘moeder’ van het gezin (hoewel ze ook al jaren haar eigen gezin heeft). Ze is behoorlijk geslaagd in het leven; ze heeft een goede baan een leuk gezin;
• John Paul: de oudste zoon (genoemd naar de paus die in 2005 zou overlijden). Hij is zwaar verslaafd geweest (vooral aan de heroïne). Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en kinderen elders in de stad;
• Leanne: de 22-jarige dochter. Zij woont nog thuis. Paula vreest dat zij een alcoholiste zal worden (of al is);
• Jack: de 15-jarige zoon. Hij zit nog op school. Hij is heel rustig en hij lijkt het goed te doen in het leven.

Bijfiguren:

De belangrijkste bijfiguren in ‘Paula Spencer’ zijn:
• Carmel: de jongere zuster van Paula. Zij heeft het goed gedaan met haar baan, haar man en haar kinderen;
• Denise: de jongste zuster van Paula. Ze is minder cynisch dan Carmel, maar soms ook wel wat naïef;
• Tony: de echtgenoot van Nicola;
• Vanessa (5) en Gillian (3): de kinderen van Nicola en Tony;
• Lillian: de leidinggevende van Paula bij het schoonmaakbedrijf waar ze werkt;
• Star (eigenlijk: Carol): de vrouw van John Paul;
• Marcus en Sapphire: de kinderen van John Paul en Star;
• Harry: de echtgenoot van Denise;
• Rita Cavanagh: een vriendin van Paula;
• Joe Prescott: een gepensioneerde ambtenaar die Paula ontmoet;
• Charlo: de overleden echtgenoot van Paula. Hoewel hij meer dan zes jaar dood is, denkt Paula nog heel veel aan hem (meestal met gemengde gevoelens).


Het boek - verder

Film:

De roman ‘Paula Spencer’ is niet verfilmd.

Overig:

De roman ‘Paula Spencer’ is het tweede verhaal over het leven van de Ierse Paula Spencer. Het eerste deel heet The Woman who Walked into Doors. De romans zijn afzonderlijk van elkaar te lezen, maar als je het eerste deel hebt gelezen, is dit verhaal over Paula nog duidelijker.


^ Terug naar boven


Auteur en Werken

Informatie over Roddy Doyle.


^ Terug naar boven

Meer

Leessuggesties:

Als je dit een mooi boek vond, zou je ook kunnen lezen:
• ‘Night’ van Edna O’Brien
• ‘The Gathering’ van Anne Enright
Nora Webster van Colm Toíbín


Citaat:
The last time she was with them, in Denise’s house, Denise was pissed. Paula would swear she was.
But she’s not sure. Everyone’s an alco these days. Everyone’s who’s pale or too red, or limping, or scruffy, or too well made-up. She sniffs, everywhere she goes. She comes home from work on the Dart, on Thursday nights, on Fridays, surrounded by gin fumes, Guinness fumes. She’s the only solid citizen on the train. It’s how she copes. If you can’t join them, beat them. She quite likes it, feeling superior. She sits on the Dart and tut-tut-tuts. (p.137)

Vragen over het boek:

1. In welke opzichten werpt Charlo nog steeds een schaduw over Paula’s leven?
2. Waarom zijn Nicola en Jack zoals zij zijn met betrekking tot hun moeder?
3. Waarom maakt het contact met haar zusters het verhaal van Paula nog dramatischer?
4. Heeft het verhaal een happy end? Waarom vind je dat?



^ Terug naar boven