Koop dit boek op Bol.com

Waiting for Godot
1 stemmen
Niveau:
GENRE: drama THEMA: tragicomedy
Tagged on:                     



Boekbeschrijving

Waiting for Godot

Het begin

(Estragon, sitting on a low mound, is trying to take off his boot. He pulls at it with both hands, panting. He gives up, exhausted, rests, tries again.
As before. Enter Vladimir.)
Estragon:
(giving up again.) Nothing to be done.
Vladimir:
(advancing with short, stiff strides, legs wide apart.) I'm beginning to come round to that opinion. All my life I've tried to put it from me, saying Vladimir, be reasonable, you haven't yet tried everything. And I resumed the struggle. (He broods, musing on the struggle. Turning to Estragon) So there you are again.
Estragon:
Am I?
Vladimir:
I'm glad to see you back. I thought you were gone forever.
Estragon:
Me too.
Vladimir:
Together again at last! We'll have to celebrate this. But how? (He reflects.) Get up till I embrace you.
Estragon:
(irritably) Not now, not now.
Vladimir:
(hurt, coldly) May one inquire where His Highness spent the night?
Estragon:
In a ditch.
Vladimir:
(admiringly) A ditch! Where?
Estragon:
(without gesture) Over there.
Vladimir:
And they didn't beat you?
Estragon:
Beat me? Certainly they beat me.
Vladimir:
The same lot as usual?
Estragon:
The same? I don't know.

^ Terug naar boven



Algemeen

Twee mannen, Estragon en Vladimir, wachten op een kale plek in het landschap op iemand die ‘Godot’ heet. Ze hebben geen idee wanneer hij komt, maar ze verwachten wel dat hij komt.
De plek waar ze zich bevinden is voor hen onbekend. Dat blijkt wanneer er een man langs komt die zegt dat hij de eigenaar van het land is.
Estragon en Vladimir proberen van hem te weten te komen, of en wanneer Godot komt.

^ Terug naar boven

Boekinformatie

ERK Niveau:
C1

Schrijver:
Samuel Beckett

Jaar van uitgave:
1953

Aantal pagina's:
94

Tijd waarin het verhaal zich afspeelt:
Geen specifieke tijd

Plaats van handeling:
Geen specifieke plaats

Bijzonderheden:
Een toneelstuk in 2 bedrijven

^ Terug naar boven


Het boek - onderwerp

IS HET BOEK VOOR JOU INTERESSANT?

Voor de liefhebbers van vernieuwend toneel is ‘Waiting for Godot’ verplichte kost. Het stuk was zeer vernieuwend toen het uitkwam – en eigenlijk is het dat nog steeds. Er gebeurt weinig, maar er wordt heel veel gesuggereerd. Spelers zeggen weinig en bewegen weinig, maar je hebt als lezer en vooral als kijker het gevoel dat er ieder moment iets staat te gebeuren.

WAT MOET JE WETEN?

Toen ‘Waiting for Godot’ in 1953 in het Engels uitkwam, was het een raadselachtig stuk. En dat is het nog steeds. Omdat er weinig te onderscheiden is aan plot, aan intrige, aan decor, aan karakters, werd het stuk al snel als avant garde betiteld. Ook de morbide grappen en het sarcasme zorgden voor een speciaal soort zwarte humor.
En nu, zoveel jaren later, is het toneelstuk nog altijd even moeilijk te begrijpen – en daardoor nog altijd zeer intrigerend.


Het boek - Moeilijkheid

DE TAAL

De woorden en de zinnen in ‘Waiting for Godot’ zijn niet echt moeilijk te nomen. De zinnen zijn over het algemeen heel kort en er zijn veel herhalingen. Het enige moeilijke fragment is de tekst die Lucky uitspreekt – maar omdat deze tekst voor een groot deel wartaal lijkt te zijn, is dit fragment  niet echt belangrijk voor het begrip van het ‘verhaal’.

DE TAAL EN HET VERHAAL

De taal van ‘Waiting for Godot’ is toegankelijk.
Dat is het verhaal ook wel, maar er is wel iets mee aan de hand. Er gebeurt heel weinig, maar er is een bepaalde dreiging: het is als een soort thriller, een soort suspense: Komt die Godot wel? En zo ja, wanneer? En waarom wachten de mannen eigenlijk op hem? En, tenslotte: wie is die Godot eigenlijk? Veel vragen waarop we misschien niet een volledig antwoord lijken te krijgen.
Op basis van deze eigenschappen is ‘Waiting for Godot’ een boek met een literair niveau C 5a en een taal-(ERK-)niveau C1.


Schrijfstijl:

Het toneelstuk ‘Waiting for Godot’ is heel sober geschreven – er lijkt geen woord te veel in te staan. En toch is er een verhaal – en een boeiend verhaal. Samuel Beckett laat ons met meer vragen achter dan waar we mee kwamen.


Het boek - het verhaal

Actie:

Het toneelstuk ‘Waiting for Godot’ is een verhaal met weinig actie. Een enkele keer is er een ontmoeting die uitloopt op een kort handgemeen, maar verder zitten de spelers veel en ze slenteren wat rond op het toneel.

Tijd:

‘Waiting for Godot’ speelt zich af in een onbekende tijd. Het lijkt een tijd van lang geleden: technische zaken of andere moderne middelen worden nergens genoemd, maar zeker weten we als kijkers niets. Het zouden een soort Middeleeuwen kunnen zijn.
Het verhaal speelt zich af in twee dagen (in twee bedrijven).

Plaats:

De setting van ‘Waiting for Godot’ wordt zeer vaag gehouden. Het is een kaal landschap met daarin één boom met weinig bladeren. Het landschap suggereert het platteland van Frankrijk; Estragon en Vladimir (her)kennen het landschap niet, maar ze herinneren elkaar eraan dat ze ooit in het gebied van de rivier de Rhône waren, evenals in het land in de buurt van Macon. Ook willen ze misschien wel naar de Pyreneeën trekken. Tenslotte hebben ze het over francs wanneer ze het over betalen en over geld hebben.

Verhaallijn:

Er is één belangrijke verhaallijn in ‘Waiting for Godot’: wie is die geheimzinnige Godot op wie Vladimir en Estragon wachten?

Verteller:

De roman ‘Waiting for Godot’ heeft geen verteller: het toneelstuk ‘vertelt’ zichzelf door het gedrag en de woorden van de spelers.


Het boek - de karakters

Hoofdkarakters:

De hoofdkarakters in ‘Waiting for Godot’ zijn:
• Estragon: een man die zich op een onbekende plaats bevindt, toevalligerwijs (?) met zijn vriend Vladimir. Deze laatste noemt hem vaak Gogo; maar Estragon noemt zichzelf op een gegeven moment ‘Adam’;
• Vladimir: een man die zich op een onbekende plaats bevindt, toevalligerwijs (?) met zijn vriend Estragon. Deze noemt hem vaak ‘Didi’, maar Vladimir reageert ook op de naam ‘Albert’.

Bijfiguren:

De bijfiguren in ‘Waiting for Godot’ zijn:
• Pozzo: een grootgrondbezitter, een boer uit de omgeving. Hij is vermogend en hij heeft in ieder geval één (slaaf-achtige) bediende;
• Lucky: de bediende (slaaf) van Pozzo. Lange tijd lijkt het alsof hij (doof)stom is, maar als hij uiteindelijk spreekt is het één waterval van woorden (hoewel die tamelijk verwarrend zijn);
• A Boy: een jongen die aankondigt dat Godot die dag niet kan komen. Als hij een dag later weer komt, heeft hij dezelfde mededeling, maar hij herinnert zich zijn vorige bezoek niet: misschien is hij zelfs wel iemand anders.


Het boek - verder

Film:

‘Waiting for Godot’ is meerdere keren verfilmd en als toneelstuk opgevoerd.

Overig:

Het toneelstuk ‘Waiting for Godot’ werd oorspronkelijk in het Frans geschreven (als ‘En Attendant Godot’) in 1951. Beckett vertaalde het een paar jaar later in het Engels. Het stuk werd in 1955 voor het eerst in Londen opgevoerd.


^ Terug naar boven


Auteur en Werken

Informatie over Samuel Beckett.


^ Terug naar boven

Meer

Leessuggesties:

Als je dit een mooi boek vond, zou je ook kunnen lezen:
Death of a Salesman van Arthur Miller
Look back in Anger van John Osborne
The Caretaker van Harold Pinter


Citaat:
Estragon:
What do we do now?
Vladimir:
I don't know.
Estragon:
Let's go.
Vladimir:
We can't.
Estragon:
Why not?
Vladimir:
We're waiting for Godot. (p.48)

Vragen over het boek:

1. Welke van de twee hoofdrolspelers is de leider (of is er geen leider)? Waarom vind je dat?
2. Hoe is de relatie tussen Pozzo en Lucky? Verandert deze relatie op de een of andere manier in de loop van het verhaal? Waarom vind je dat?
3. In welk opzicht verandert de relatie tussen Estragon en Vladimir tegenover Pozzo in het tweede bedrijf? Hoe komt dit volgens jou?
4. Wie (of wat) zou die geheimzinnige Godot kunnen zijn? Waarom denk je dat?



^ Terug naar boven