Kira-Kira

Niveau:
Genre: family matters
Thema: illnesses

Getagd op:
Verkrijgbaar bij bol.com

SNEL NAAR...





Het begin

My sister, Lynn, taught me my first word: kira-kira. I pronounced it ka-a-ahhh, but she knew what I meant. Kira-kira means ’glittering’ in Japanese. Lynn told me that when I was a baby, she used to take me onto our empty road at night, where we would lie on our backs and look at the stars while she said over and over, ‘Katie, say ‘kira-kira, kira-kira.’’ I loved that word! When I grew older, I used kira-kira to describe everything I liked: the beautiful blue sky; puppies; kittens; butterflies; colored Kleenex.
My mother said we were misusing the word; you could not call a Kleenex kira-kira. She was dismayed over how un-Japanese we were and vowed to send us to Japan one day. I didn’t care where she sent me, so long as Lynn came along.
I was born in Iowa in 1951. I know a lot about when I was a little girl, because my sister used to keep a diary. Today I keep her diary in a drawer next to my bed.
I like to see how her memories were the same as mine, but also different. For instance, one of my earliest memories is the day Lynn saved my life. I was almost five, and she was almost nine. We were playing on the empty road near our house. Fields of tall corn stretched into the distance wherever you looked. A dirty gray dog ran out of the field near us, and then he ran back in. Lynn loved animals. Her long black hair disappeared into the corn as she chased the dog. The summer sky was clear and blue. I felt a brief fear as Lynn disappeared into the cornstalks. When she wasn’t in school, she stayed with me constantly. Both our parents worked. Officially, I stayed all day with a lady from down the road, but unofficially, Lynn was the one who took care of me.

© Atheneum Books, 2004.



^ Terug naar boven

Algemeen

De Japans-Amerikaanse Katie vertelt over haar leven van haar vierde tot haar twaalfde jaar. Zij groeit op in een liefdevolle omgeving: haar vader was winkelier die later op een kippenfokkerij ging werken. Haar moeder werkte eerst ook in de winkel, maar ook zij ging werken op een kippenmesterij.
Katie trekt heel veel op met haar lieve, mooie en slimme zus Lynn. Lynn is een hardwerkende leerling, die echter een zwakke gezondheid heeft. En dat is vaak een zorg voor de familie. Het gezin heeft het arm en de ouders moeten met zijn tweeën ongeveer drie volledige banen hebben om redelijk te kunnen wonen en eten. Ze krijgen het iets beter wanneer ze een aantal jaren in Georgia wonen, vlak bij familie en (Japanse) vrienden. Het lijkt erop dat vader, moeder en de drie (want er is ook een klein broertje bijgekomen) kinderen eindelijk het geluk vinden.
Maar dan wordt Lynn opnieuw ziek …



^ Terug naar boven

Boekinformatie

ERK Niveau:
B1

Schrijver:
Cynthia Kadohata

Jaar van uitgave:
2004

Aantal pagina's:
244

Tijd waarin het verhaal zich afspeelt:
1950-1965

Plaats van handeling:
USA, Georgia, platteland

Bijzonderheden:
De roman bestaat uit 16 genummerde hoofdstukken.




^ Terug naar boven

Het boek - onderwerp

IS HET BOEK VOOR JOU INTERESSANT?

De jeugdroman ‘Kira-Kira’ is een verhaal over Japanse Amerikanen. Deze Amerikanen wonen al hun hele leven in de USA – zowel de ouders als de kinderen zijn er zelfs geboren – maar ze worden nog altijd als allochtonen (‘vreemdelingen’) gezien. Het is net alsof deze mensen dubbel zo hard moeten werken om hetzelfde te bereiken als ‘gewone’, blanke Amerikanen (die vrijwel allemaal uit Europa komen).


WAT MOET JE WETEN?

Voor het begrijpen van ‘Kira-Kira’ heb je geen specifieke kennis nodig. Wel is het handig wanneer je beseft dat de staat Georgia een staat in het warme zuiden is en dat het werken op een kippenfokkerij of –mesterij voor de meeste mensen een heel zware baan is.





^ Terug naar boven

Het boek - Moeilijkheid

DE TAAL

De woorden en de zinnen in ‘Kira-Kira’ zijn heel goed te begrijpen. Ms Kadohata legt alles heel goed uit wanneer ze iets moeilijks vertellen wil.
De alinea’s en de hoofdstukken zijn van een gemiddelde lengte en er zijn veel dialogen.


DE TAAL EN HET VERHAAL

Wat taal betreft is ‘Kira-Kira’ niet moeilijk.
Het verhaal is heel mooi. Je krijgt ontzag voor Katie en haar familie die ondanks alle moeilijkheden iets moois van hun leven proberen te maken.
Op basis van deze eigenschappen is ‘Kira-Kira’ een boek met een literair niveau B 2c en een taal-(ERK-)niveau B1.


Schrijfstijl:

‘Kira-Kira’ is heel boeiend geschreven: spannend en eerlijk, maar vaak ook heel ontroerend en soms verdrietig.





^ Terug naar boven

Het boek - het verhaal

Actie:

De jeugdroman ‘Kira-Kira’ is een verhaal met redelijk veel actie.


Tijd:

‘Kira-Kira’ speelt zich af in de jaren 1950-1965. We volgen Katie van haar vierde tot haar twaalfde jaar.

 


Plaats:

De setting van ‘Kira-Kira’ is voornamelijk het platteland van de staat Georgia. Het verhaal begint in de staat Iowa, maar de familie verhuist al snel naar een staat ver in het zuiden: Georgia.


Verhaallijn:

Er is één belangrijke verhaallijn in ‘Kira-Kira’: zullen de leden van de familie van Katie ooit gelukkig worden?


Verteller:

De roman ‘Kira-Kira’ heeft een ik-verteller, wat soms zorgt voor een onbetrouwbaar perspectief.





^ Terug naar boven

Het boek - de karakters

Hoofdkarakters:

De hoofdkarakters in ‘Kira-Kira’ zijn:
• Katie (Katherine/Katherina) Takeshima: de ik-verteller van het verhaal. Als het verhaal begint is Katie bijna vijf jaar oud. Zij adoreert haar grote zus en ze houdt van haar beide ouders – en later ook van haar kleine broertje;
• Lynn Takeshima: de oudere zus van Katie. Als het verhaal begint is zij bijna negen jaar oud. Lynn is overal goed in: ze is knap, ze is lief, ze werkt hard (thuis en op school) en ze past goed op haar kleine zus. Maar echt gezond is ze niet …;
• Sam (Sammy/Samson) Takeshima: het broertje van Katie en Lynn. Hij wordt geboren wanneer Katie zes jaar oud is;
• Mr. Masao Takeshima: de vader van Lynn, Katie en Sam. Een hardwerkende man die eerst een winkeltje in Iowa heeft. Later heeft hij een baan waarin hij negentig uur per week werkt op een kippenfokkerij. Mr. Takeshima en zijn vrouw zijn geboren in de USA (maar hij ging wel een aantal jaren naar school in Japan);
• Mrs. Kiyoko Takeshima: de moeder van Katie, Lynn en Sam, een vrouw die op een kippenfokkerij werkt waar zij hennen en haantjes selecteert. Zij en haar man hebben elkaar in de staat Iowa ontmoet.


Bijfiguren:

De belangrijkste bijfiguren in ‘Kira-Kira’ zijn:
• Uncle Kasuhisa: de oom van Katie, een broer van haar vader. Hij werkt in een kippenfokkerij in Georgia en hij wil graag dat zijn broer daar ook komt werken. Uncle was al eerder getrouwd, maar samen met zijn tweede vrouw heeft hij nu twee kinderen;
• Auntie Fumiko: de tante van Katie, de tweede vrouw van Uncle Kasuhisa. Zij en haar man behoren tot de ongeveer 30 mensen van Japanse oorsprong die in het stadje van ongeveer 4000 inwoners wonen;
• David en Daniel: de kinderen van Uncle en Auntie;
• Mr.en Mrs. Kanagawa: de Japanse huiseigenaren van het appartement in Georgia waar Katie en haar familie komt wonen;
• Amber: de beste vriendin van Lynn;
• Gregg: een populaire klasgenoot van Lynn;
• Mr. Lyndon: de eigenaar van de kippenfokkerijen, een zeer rijke man;
• Silly (Sylvia) Kilgore: de beste vriendin van Katie;
• Mrs. Kilgore: de moeder van Silly, een vrouw die voor de vakbond werkt;
• Uncle Barry: de oom van Silly;
• Dick: een bewaker van de kippenfokkerij;
• Hank Garvin: een man die Katie, Lynn en Sam helpt;
• Billy Morita, Angel: werknemers op de kippenfokkerij;
• Jedda-Boy: een vriend van Uncle Kasuhisa.





^ Terug naar boven

Het boek - verder


Film:

De jeugdroman ‘Kira-Kira’ is niet verfilmd.


Overig:

‘Kira-Kira’ is de eerste jeugdroman van Ms Cynthia Kadohata. Het boek was een groot succes en het kreeg veel prijzen.




^ Terug naar boven

Auteur en Werken

Link naar pagina over auteur
-->Informatie over Cynthia Kadohata.

Auteur:

Werken:




^ Terug naar boven

Meer

Leessuggesties:

Als je dit een mooi boek vond, zou je ook kunnen lezen:
Roll of Thunder, Hear My Cry van Mildred D. Taylor
It’s Not the End of the World van Judy Blume
Candle in the Wind van Maureen Wartski


Citaat:
Sammy smiled serenely and looked at the beautiful sky. Lynn liked to say the stars were the ultimate thing you could describe as ‘kira-kira’. The second most ultimate thing was the way the sun glittered off the ocean. Of course, she had never seen this, but she could imagine exactly how it would look. (p.192)

Vragen over het boek:

1. Waarom is de titel van het boek belangrijk voor het verhaal?
2. Wat vertelt het boek je over de behandeling van Japanse mensen door ‘witte’ Amerikanen?
3. Wat is het verschil tussen Katie en Lynn wanneer je kijkt naar hun schoolprestaties?
4. Wat gebeurt er met Lynn en welke invloed heeft dat op het gezin van Katie?





^ Terug naar boven

No Comments

Leave a reply